İbn-i Sina, Orta Çağ İslam dünyasının en parlak zekalarından biri olarak tıp, felsefe, matematik ve astronomi alanlarında çığır açmıştır. Onun astronomiye olan katkıları arasında, gök cisimlerinin konumlarını hassas bir şekilde belirlemeye yarayan azimut halkası önemli bir yer tutar.
Azimut halkası, bir gök cisminin ufuk düzlemindeki açısını, yani azimutunu ölçmek için kullanılan bir astronomi aletidir. Bu alet, özellikle gözlem yerinin coğrafi koordinatlarına bağlı olarak gök cisimlerinin yerini belirlemede kritik bir rol oynar.
Azimut halkasının kökenleri, antik Yunan astronomlarına kadar uzanmaktadır. Ancak İbn-i Sina, bu aleti geliştirerek daha kullanışlı ve hassas hale getirmiştir. Onun tasarımları, sonraki dönemlerde İslam ve Avrupa astronomları tarafından da benimsenmiş ve geliştirilmiştir.
Azimut halkası genellikle aşağıdaki temel bileşenlerden oluşur:
Çalışma prensibi ise oldukça basittir: Gözlemci, nişangahı kullanarak gök cismine nişan alır. Daha sonra, yatay halka üzerindeki derece işaretleri okunarak gök cisminin azimut değeri belirlenir.
İbn-i Sina'nın azimut halkası, çeşitli amaçlar için kullanılmıştır:
İbn-i Sina'nın azimut halkası ve diğer astronomi aletleri, Orta Çağ İslam dünyasında astronomi biliminin gelişmesine büyük katkı sağlamıştır. Onun çalışmaları, Avrupa'da Rönesans döneminde astronomi alanındaki ilerlemelere de ilham kaynağı olmuştur. İbn-i Sina, sadece bir tıp alimi değil, aynı zamanda gökleri keşfetmeye adanmış bir bilim insanı olarak da tarihe geçmiştir.