Sindirim kanalı, besinlerin vücuda alınmasından atık maddelerin uzaklaştırılmasına kadar uzanan karmaşık bir sistemdir. Bu sistem, ağızdan başlayıp anüse kadar devam eden bir dizi organdan oluşur. Her bir organın kendine özgü yapısı ve fonksiyonu vardır. İşte sindirim kanalını oluşturan organlar ve özellikleri:
Sindirim sisteminin başlangıç noktasıdır. Besinlerin mekanik ve kimyasal olarak parçalanmaya başladığı yerdir.
Ağız ve yemek borusu arasında yer alır. Hem solunum hem de sindirim sisteminin ortak yoludur. Yutma refleksi ile besinler yemek borusuna iletilir.
Yutağı mideye bağlayan kaslı bir tüptür. Peristaltik hareketlerle besinleri mideye taşır.
Yemek borusundan gelen besinlerin depolandığı ve sindirildiği organdır. Mide, hidroklorik asit (HCl) ve pepsin enzimi salgılar. HCl, mikroorganizmaları öldürür ve pepsini aktif hale getirir. Pepsin, proteinlerin sindirimini başlatır. Mide içeriği, kimus adı verilen yarı sıvı bir hale gelir.
Sindirim ve emilimin en yoğun olduğu yerdir. Yaklaşık 6-7 metre uzunluğundadır ve üç bölümden oluşur:
Duodenumda pankreas ve karaciğerden gelen salgılarla besinlerin sindirimi tamamlanır. Jejunum ve ileumda ise besin maddelerinin emilimi gerçekleşir. İnce bağırsak yüzeyini genişleten villus ve mikrovilluslar bulunur.
İnce bağırsaktan sonra gelen ve sindirilemeyen atık maddelerin suyunun emildiği organdır. Kalın bağırsakta yaşayan bakteriler, bazı vitaminlerin (K ve B vitaminleri) sentezini sağlar. Kalın bağırsak bölümleri:
Sindirim kanalının son bölümüdür. Sindirilemeyen atık maddeler (dışkı) anüs yoluyla vücuttan atılır.
