DNA, canlıların genetik bilgisini taşıyan çift sarmallı bir moleküldür. Bu sarmal yapının temelini, karşılıklı bazların belirli kurallara göre eşleşmesi oluşturur. Bu eşleşmeler, hidrojen bağları adı verilen zayıf kimyasal bağlarla bir arada tutulur.
- DNA Bazları ve Eşleşmeleri: DNA'da dört farklı azotlu baz bulunur: Adenin (A), Timin (T), Guanin (G) ve Sitozin (C). Bu bazlar, sarmalın iki ipliği arasında özel eşleşmeler yapar:
- Adenin (A) her zaman Timin (T) ile eşleşir.
- Guanin (G) her zaman Sitozin (C) ile eşleşir.
- Hidrojen Bağlarının Rolü: Bu baz eşleşmeleri, DNA sarmalının stabilitesini sağlayan hidrojen bağları aracılığıyla gerçekleşir. Hidrojen bağları, kovalent bağlardan daha zayıf olmalarına rağmen, DNA'nın iki ipliğini bir arada tutacak kadar güçlüdür ve aynı zamanda replikasyon ve transkripsiyon sırasında kolayca ayrılabilmelerini sağlar.
- G-C Eşleşmesindeki Hidrojen Bağı Sayısı: Guanin (G) ve Sitozin (C) bazları arasında özel bir yapısal uyum vardır. Bu uyum sayesinde, G ve C arasında üç adet hidrojen bağı oluşur. Bu üçlü bağ, A-T eşleşmesine göre daha güçlü bir etkileşim sağlar.
- A-T Eşleşmesindeki Hidrojen Bağı Sayısı (Ek Bilgi): Karşılaştırma yapmak gerekirse, Adenin (A) ve Timin (T) bazları arasında ise iki adet hidrojen bağı bulunur. Bu nedenle, G-C açısından zengin DNA bölgeleri, A-T açısından zengin bölgelere göre daha yüksek sıcaklıklarda denatüre (ipliklerin ayrılması) olur.
Bu bilgiler ışığında, G-C eşleşmesinin üç hidrojen bağı içerdiği açıktır.
Cevap C seçeneğidir.
