Abbasi Halifeliği, 750 yılında Emevi Halifeliği'ni yıkarak İslam dünyasında yeni bir dönem başlattı. Başkentlerini Şam'dan Bağdat'a taşıyarak, farklı kültürlere ve bilimlere açık bir merkez oluşturdular.
Türkler ve Abbasiler arasındaki ilk ilişkiler, genellikle askeri alanda gerçekleşti. Abbasiler, Orta Asya'dan getirdikleri Türk askerlerini ordularında görevlendirdiler. Bu askerler, halifeliğin sınırlarını korumada ve iç isyanları bastırmada önemli rol oynadılar.
Zamanla Türkler, Abbasi ordusunda daha da yükseldiler. Komutanlık ve valilik gibi önemli pozisyonlara gelerek devlet yönetiminde söz sahibi olmaya başladılar.
Abbasi Halifeliği'nin zamanla zayıflamasıyla birlikte, Türklerin önemi daha da arttı. Halifeler, otoriteyi korumak için Türklere daha fazla yetki vermek zorunda kaldılar. Bu durum, Türklerin İslam dünyasındaki etkisini artırdı.
Türkler ve Abbasiler arasındaki ilişkiler, her iki taraf için de önemli sonuçlar doğurdu. Türkler, İslam dünyasında önemli bir güç haline gelirken, Abbasiler de Türklerin askeri desteği sayesinde varlıklarını sürdürdüler. Bu ilişkiler, sonraki dönemlerde kurulacak Türk-İslam devletlerinin temellerini oluşturdu.
