Alman fizikçi Max Planck tarafından 1900 yılında ortaya atılan bu kavram, klasik fizikteki süreklilik anlayışına bir meydan okumaydı. Planck, kara cisim ışıması problemini çözerken, enerjinin sürekli değil, belirli paketler (kuanta) halinde yayıldığını fark etti. İşte bu enerji paketlerinin büyüklüğü, Planck sabiti ile belirlenir.
Planck sabiti genellikle $h$ sembolü ile gösterilir ve değeri yaklaşık olarak şöyledir:
$h ≈ 6.626 × 10^{-34} Js$
Bu değer, joule-saniye (Js) birimiyle ifade edilir ve enerjinin frekansla nasıl orantılı olduğunu gösterir.
Planck sabiti, Werner Heisenberg'in ünlü belirsizlik ilkesi ile de yakından ilişkilidir. Belirsizlik ilkesi, bir parçacığın konumunu ve momentumunu aynı anda kesin olarak belirlemenin mümkün olmadığını söyler. Bu ilke, aşağıdaki eşitsizlikle ifade edilir:
$Δx * Δp ≥ rac{h}{4π}$
Burada $Δx$ konumdaki belirsizliği, $Δp$ ise momentumdaki belirsizliği temsil eder. Bu eşitsizlik, Planck sabitinin kuantum dünyasındaki temel bir sınırlamayı ifade ettiğini gösterir.
Planck sabiti, evrenin en küçük ölçeklerindeki davranışlarını anlamamızı sağlayan bir anahtardır. Kuantum mekaniği ve kuantum alan teorisi gibi alanlarda yapılan araştırmalar, evrenin temel yasalarını daha derinlemesine anlamamıza yardımcı oluyor. Belki de gelecekte, Planck sabiti sayesinde evrenin sırlarını tamamen çözebileceğiz.