Uçurtmayı Vurmasınlar, Feride Çiçekoğlu'nun aynı adlı romanından uyarlanan, 1989 yapımı Türk filmidir. Film, bir cezaevinde, masum bir çocuk olan Barış ile siyasi bir mahkum olan İnci'nin arasındaki dokunaklı ilişkiyi anlatır.
Filmin temelinde, masumiyetin ve umudun, en zorlu koşullarda bile nasıl yeşerebileceği teması yatar. Barış'ın gözünden cezaevi hayatının anlatılması, izleyiciye farklı bir bakış açısı sunar.
Filmde Barış'ın karakteri, masumiyetin ve çocukluğun sembolüdür. Onun cezaevi duvarları arasındaki hayalleri, umudu temsil eder. Barış'ın uçurtma çizimleri ve uçurtma hayali, özgürlüğe duyulan özlemi ifade eder.
İnci'nin hikayesi, siyasi baskının ve adaletsizliğin bir yansımasıdır. Ancak film, siyasi mesaj kaygısı gütmeden, insanlık değerlerine odaklanır. İnci'nin Barış'a olan şefkati ve koruyucu tavrı, insanlığın en karanlık ortamlarda bile var olabileceğini gösterir.
Cezaevindeki diğer mahkumların Barış'a gösterdiği ilgi ve destek, dayanışmanın önemini vurgular. Film, umudun her zaman var olduğunu ve insanların birbirine destek olarak zorlukların üstesinden gelebileceğini anlatır.
Uçurtma, filmde önemli bir semboldür. Barış'ın uçurtma çizimleri ve hayali, özgürlüğü, umudu ve hayalleri temsil eder. İnci'nin Barış'a uçurtma yapması, ona umut aşılamanın bir yoludur. Ancak uçurtmanın vurulması, hayallerin yıkılması ve umudun kırılması anlamına gelir.
Uçurtmayı Vurmasınlar, Türk sinemasının unutulmaz yapıtlarından biridir. İnsanlık, umut ve özgürlük temalarını işleyen bu film, izleyicinin zihninde uzun süre kalıcı bir etki bırakır.
