Zekât, İslam'ın beş şartından biri olup, belirli şartları taşıyan Müslümanların sahip oldukları mal ve servetlerinden, yine belirli şartları taşıyan ihtiyaç sahiplerine vermeleri gereken bir ibadettir. Zekâtın hangi mallardan verileceği dinimizce açıkça belirtilmiştir. Şimdi seçenekleri tek tek inceleyelim:
- A) Altın ve gümüş: Altın ve gümüş, zekâta tabi malların başında gelir. Belirli bir nisap miktarına (80.18 gram altın veya 561.2 gram gümüş) ulaştığında ve üzerinden bir yıl geçtiğinde zekâtı verilmelidir. Bu nedenle, altın ve gümüş zekât verilebilecek mallar arasındadır.
- B) Ticaret malları: Alım satım amacıyla elde bulundurulan her türlü mal (gıda, giyim, elektronik eşya, araba vb.) ticaret malı sayılır ve zekâta tabidir. Bu malların piyasa değeri üzerinden nisap miktarına ulaştığında ve üzerinden bir yıl geçtiğinde zekâtı verilir. Bu nedenle, ticaret malları zekât verilebilecek mallar arasındadır.
- C) Kira getiren evler: Kira getiren evler, dükkanlar veya arsalar gibi taşınmaz malların kendisi (yani sermaye değeri) zekâta tabi değildir. Ancak, bu taşınmazlardan elde edilen kira gelirleri, diğer birikmiş paralarla birlikte nisap miktarına ulaşır ve üzerinden bir yıl geçerse, o zaman bu gelirden zekât verilir. Yani zekât evin kendisinden değil, elde edilen gelirden verilir. Soru "zekât verilebilecek mallar" dediği için, evin kendisi bu kategoriye girmez.
- D) Madenler ve define: Yer altından çıkarılan madenler (altın, gümüş, demir, bakır vb.) ve bulunan defineler (rikaz), İslam hukukuna göre zekâta veya benzeri bir vergiye (humus) tabidir. Bu tür malların belirli bir oranı (genellikle beşte biri) devlete veya ihtiyaç sahiplerine verilir. Bu nedenle, madenler ve define zekât verilebilecek mallar arasındadır.
Yukarıdaki açıklamalardan da anlaşılacağı üzere, kira getiren evin kendisi (sermayesi) doğrudan zekâta tabi bir mal değildir; zekât, ondan elde edilen gelirden verilir. Diğer seçeneklerdeki malların kendisi doğrudan zekâta tabidir.
Cevap C seçeneğidir.
