Kütle çekim sabiti (G), evrensel kütle çekim yasasının temel bir bileşenidir. Bu sabitin hangi bilim insanı tarafından "bulunduğu" (yani, yasaya dahil edildiği ve kavramsal olarak ortaya konulduğu) sorulmaktadır.
- Isaac Newton, 17. yüzyılda Evrensel Kütle Çekim Yasası'nı formüle etmiştir. Bu yasa, iki kütle arasındaki çekim kuvvetinin, kütlelerin çarpımıyla doğru orantılı, aralarındaki uzaklığın karesiyle ters orantılı olduğunu belirtir. Newton, bu orantıyı bir eşitliğe dönüştürmek için bir orantı sabiti kullanmıştır. İşte bu sabite kütle çekim sabiti (G) denir. Newton, bu sabitin varlığını ortaya koymuş ve yasasına dahil etmiştir, ancak değerini kendisi ölçmemiştir. G'nin değeri daha sonra Henry Cavendish gibi bilim insanları tarafından deneysel olarak belirlenmiştir. Ancak, G'yi bir fizik yasasının parçası olarak ilk kez ortaya koyan Newton'dur.
- Albert Einstein, 20. yüzyılda Görelilik Teorileri (Özel ve Genel Görelilik) ile tanınır. Kütle çekimini uzay-zamanın bükülmesi olarak açıklamıştır, ancak kütle çekim sabitini kendisi bulmamıştır.
- Galileo Galilei, 16. ve 17. yüzyıllarda yaşamış, teleskopik astronomi ve düşen cisimlerin hareketleri üzerine yaptığı çalışmalarla bilinir. Kütle çekim sabitiyle doğrudan bir bağlantısı yoktur.
- Johannes Kepler, 16. ve 17. yüzyıllarda gezegenlerin hareket yasalarını formüle etmiştir. Bu yasalar, Newton'ın kütle çekim yasasının temelini oluşturmuş olsa da, Kepler'in kendisi kütle çekim sabitini (G) bulmamıştır.
- Nikola Tesla, 19. ve 20. yüzyıllarda elektrik ve manyetizma alanındaki çalışmalarıyla tanınır. Kütle çekim sabitiyle ilgili bir çalışması bulunmamaktadır.
Bu nedenle, kütle çekim sabitini (G) evrensel kütle çekim yasasına dahil ederek kavramsal olarak ortaya koyan bilim insanı Isaac Newton'dur.
Cevap B seçeneğidir.
