Nakşibendilik, kökenleri Orta Asya'ya dayanan ve günümüzde de etkinliğini sürdüren önemli bir tasavvufi yorumdur. Bu tarikatın temel prensiplerinden biri olan 'kalbî zikir' ve 'hafî zikir' uygulamaları ile ilgili aşağıdaki yargılardan hangisi doğrudur?
Nakşibendilik, 'Halvette celvette, celvette halvette olmak' ilkesiyle de tanınır.
A) Nakşibendilikte zikir, genellikle sesli ve toplu hâlde yapılır.
B) Kalbî zikir, şeyhin müride verdiği özel bir esma ile açıkça seslendirilerek yapılır.
C) Hafî zikir, sesli olarak değil, kalpten ve gizlice yapılan zikir şeklidir.
D) Tarikatın kurucusu Bahaüddin Nakşibend, zikrin tamamen terk edilmesini öğütlemiştir.
E) Nakşibendilikte zikirden çok, musiki ve semâ ayinleri ön plandadır.
