Biyoçeşitliliğin korunması, hem ulusal hem de küresel düzeyde çeşitli önlemlerle desteklenmektedir. Türkiye'de biyoçeşitliliğin korunmasına yönelik uygulanan ulusal önlemler arasında aşağıdakilerden hangisi sayılamaz?
A) Milli parklar ve tabiat parkları ilan etmek.
B) Nesli tehlike altındaki türler için özel koruma projeleri yürütmek.
C) Biyokaçakçılıkla mücadele etmek.
D) Sulak alanları koruma altına almak.
E) CITES Sözleşmesi'ni imzalayarak uluslararası ticareti düzenlemek.
Biyoçeşitliliğin korunması, hem yerel hem de küresel ölçekte büyük önem taşımaktadır. Türkiye de bu konuda çeşitli ulusal ve uluslararası adımlar atmaktadır. Soru, Türkiye'de uygulanan ulusal önlemler arasında sayılamayacak olanı bulmamızı istiyor. Şimdi seçenekleri tek tek inceleyelim:
- A) Milli parklar ve tabiat parkları ilan etmek: Bu, Türkiye'nin kendi sınırları içinde doğal güzellikleri, ekosistemleri ve biyoçeşitliliği korumak amacıyla yaptığı bir uygulamadır. Milli parklar ve tabiat parkları, ulusal mevzuat çerçevesinde belirlenir ve yönetilir. Dolayısıyla bu, kesinlikle bir ulusal önlemdir.
- B) Nesli tehlike altındaki türler için özel koruma projeleri yürütmek: Türkiye, kendi topraklarında yaşayan ve nesli tehlike altında olan türler (örneğin, Akdeniz foku, kelaynak, Anadolu parsı gibi) için özel koruma, üretim ve rehabilitasyon projeleri geliştirmekte ve uygulamaktadır. Bu projeler, ulusal kurumlar tarafından yürütülür ve ulusal biyoçeşitlilik stratejisinin bir parçasıdır. Bu da bir ulusal önlemdir.
- C) Biyokaçakçılıkla mücadele etmek: Biyokaçakçılık, Türkiye'nin zengin biyoçeşitliliğini tehdit eden önemli bir sorundur. Türkiye, bu yasa dışı faaliyetle mücadele etmek için ulusal yasalar çıkarmış, kolluk kuvvetlerini (jandarma, polis, gümrük) görevlendirmiş ve farkındalık kampanyaları düzenlemektedir. Bu da doğrudan bir ulusal önlemdir.
- D) Sulak alanları koruma altına almak: Sulak alanlar, biyoçeşitlilik açısından son derece zengin ekosistemlerdir. Türkiye, birçok sulak alanını (örneğin, Manyas Kuş Cenneti, Kızılırmak Deltası) ulusal mevzuatla koruma altına almış, yönetim planları oluşturmuş ve bu alanların sürdürülebilirliğini sağlamaya çalışmaktadır. Bu da bir ulusal önlemdir.
- E) CITES Sözleşmesi'ni imzalayarak uluslararası ticareti düzenlemek: CITES (Nesli Tehlike Altındaki Yabani Hayvan ve Bitki Türlerinin Uluslararası Ticaretine İlişkin Sözleşme), uluslararası bir anlaşmadır. Türkiye'nin bu sözleşmeyi imzalaması, uluslararası bir taahhüt altına girmesi anlamına gelir. Bu sözleşme, nesli tehlike altındaki türlerin uluslararası ticaretini düzenleyerek küresel bir koruma mekanizması sunar. Türkiye'nin bu sözleşmeye taraf olması ve gerekliliklerini yerine getirmesi, uluslararası iş birliğinin bir parçasıdır. Soru, "ulusal önlemler"i sorduğu için, uluslararası bir sözleşmeyi imzalayarak uluslararası ticareti düzenlemek, doğrudan bir ulusal önlemden ziyade, uluslararası bir anlaşmaya katılım ve bu anlaşma çerçevesinde ulusal düzeyde alınan tedbirleri ifade eder. Diğer seçenekler ise doğrudan Türkiye'nin kendi içindeki politikaları ve uygulamalarıdır.
Bu nedenle, CITES Sözleşmesi'ni imzalamak, uluslararası bir eylem ve taahhüt olup, doğrudan bir ulusal önlem olarak sayılamaz.
Cevap E seçeneğidir.