Kanun-ı Esasi ($1876$), Osmanlı Devleti'nin ilk anayasası olarak ilan edilmiştir. Bu anayasanın en önemli özelliklerinden biri de padişahın yetkilerini kısıtlayarak meclisli bir yönetim öngörmesidir. Ancak Kanun-ı Esasi'nin bazı maddeleri, padişaha geniş yetkiler tanımaya devam etmiştir.
Aşağıdakilerden hangisi Kanun-ı Esasi'de padişaha tanınan bu geniş yetkilerden biri değildir?
A) Meclis-i Mebusan'ı feshetme yetkisi.
B) Savaş ve barışa karar verme yetkisi.
C) Yabancı devletlerle antlaşma yapma yetkisi.
D) Kanun tekliflerini meclise sunma yetkisi.
E) Sürgün etme yetkisi.
