Bu soruda verilen cümlede hangi söz sanatının kullanıldığını bulmamız istenmektedir. Cümleyi inceleyelim: "Deniz, hırçın dalgalarıyla sahile öfkeyle vuruyordu."
1. Kişileştirme (Teşhis): İnsan dışı varlıklara insanlara özgü özelliklerin verilmesidir. Cümlede denizin dalgalarının sahile "öfkeyle vurması" ifadesi kullanılmıştır. Öfke, insana özgü bir duygudur. Denizin öfkelenmesi ve bu duyguyla vurması, denize insan özelliği yüklemektir. Bu nedenle kişileştirme sanatı kullanılmıştır.
2. Benzetme (Teşbih): İki farklı şey arasında ortak bir özellikten yola çıkılarak yapılan karşılaştırmadır. Cümlede herhangi bir şeye başka bir şeyin benzetildiği ("gibi", "sanki", "adeta" gibi edatlar veya açık bir karşılaştırma) bulunmamaktadır.
3. Mübalağa (Abartma): Bir olayı, durumu veya niteliği olduğundan çok daha büyük veya çok daha küçük göstermektir. Cümlede denizin vurması abartılı bir şekilde değil, öfke duygusuyla ilişkilendirilerek anlatılmıştır. Bir abartı söz konusu değildir.
4. Tezat (Karşıtlık): Anlamca birbirine zıt kavramların veya durumların bir arada kullanılmasıdır. Cümlede zıt anlamlı kelimeler veya karşıt durumlar bir arada verilmemiştir.
Yukarıdaki açıklamalara göre, "denizin öfkeyle vurması" ifadesi denize insan özelliği yüklediği için söz konusu sanat Kişileştirme'dir.
