İç enerji, bir sistemdeki tüm atom ve moleküllerin kinetik ve potansiyel enerjilerinin toplamıdır. Bu tanım, şık [A] tarafından doğru bir şekilde ifade edilmiştir.
Bir maddeye ısı verildiğinde, sıcaklığı artabilir. Bu durumda moleküllerin kinetik enerjisi artar ve dolayısıyla iç enerji artar. Ancak, madde hal değiştirirken (örneğin erirken veya kaynarken) sıcaklığı sabit kalmasına rağmen, moleküller arası potansiyel enerji artar ve bu da iç enerjinin artmasına neden olur. Dolayısıyla şık [B] doğrudur.
Sıcaklık, bir maddenin moleküllerinin ortalama kinetik enerjisinin bir ölçüsüdür. Sıcaklık arttığında, moleküllerin ortalama kinetik enerjisi artar ve bu da iç enerjinin artmasına yol açar. Bu nedenle şık [C] doğrudur.
Şık [E], iç enerjinin kütle, cins ve sıcaklık gibi faktörlere bağlı olduğunu belirtir ki bu da doğru bir ifadedir. İç enerji, maddenin miktarına (kütlesine) bağlıdır; daha fazla madde, daha fazla molekül demektir ve dolayısıyla daha fazla iç enerjiye sahip olacaktır (diğer koşullar aynı kalmak şartıyla).
Şık [D] ise yanlıştır. Aynı sıcaklıkta bulunan farklı kütleli iki aynı cins maddenin iç enerjileri aynı değildir. Örneğin, $1 \text{ kg}$ su ile $2 \text{ kg}$ su aynı sıcaklıkta olsa bile, $2 \text{ kg}$ suyun molekül sayısı daha fazla olduğu için toplam iç enerjisi daha fazla olacaktır. İç enerji, maddenin miktarına (kütlesine) bağlı bir özelliktir (ekstansif özellik).
