Argo, standart dilin dışında, genellikle belirli bir sosyal grup veya alt kültür tarafından kullanılan, kendine özgü kelime ve ifadelerden oluşan bir dildir. Bu dil, çoğu zaman mevcut kelimelere yeni anlamlar yükleyerek veya tamamen yeni kelimeler türeterek oluşur. Argo, dilin canlılığını ve değişimini gösteren önemli bir örnektir.
Argo, genellikle sokaklarda, gençlerin arasında, marjinal gruplarda ve belirli meslek gruplarında doğar. Bu gruplar, kendi aralarında daha rahat iletişim kurmak, kendilerini ifade etmek veya dış dünyadan farklılaşmak için argo kelimeler kullanır. Argo, bir nevi kimlik belirleme ve gruba ait olma aracıdır.
Argo, sürekli bir değişim ve dönüşüm halindedir. Yeni kelimeler türetilir, eski kelimeler unutulur veya anlam değiştirir. Bazı argo kelimeler zamanla yaygınlaşarak standart dile dahil olurken, bazıları ise sadece belirli bir dönemde veya grupta kullanılır ve sonra kaybolur.
Argo, edebiyat eserlerinde karakterlerin gerçekçiliğini artırmak, atmosferi zenginleştirmek ve okuyucuya daha samimi bir deneyim sunmak için sıklıkla kullanılır. Özellikle modern edebiyatta, argo kullanımı yaygınlaşmıştır.
Argo kullanırken, iletişim kurduğumuz kişilerin ve ortamın özelliklerini dikkate almak önemlidir. Her ortamda ve her durumda argo kullanmak uygun olmayabilir. Argo, bazen kaba veya aşağılayıcı olarak algılanabilir.
Argo, dilin yaşayan ve sürekli değişen bir organizma olduğunu gösteren önemli bir kanıttır. Sokaklarda doğan bu dil, zamanla edebiyata, sanata ve günlük hayata nüfuz ederek dilin evrimine katkıda bulunur. Argo, dilin yaramaz çocuğu olsa da, aynı zamanda dilin canlılığını ve yaratıcılığını simgeler.
