Fabl, genellikle hayvanların, bitkilerin veya cansız nesnelerin konuşturulduğu, sonunda ders verme amacı güden kısa öykülerdir. Bu öykülerde karakterler, insanlara ait özellikler sergilerler; konuşurlar, düşünürler, hissederler ve tıpkı insanlar gibi davranırlar. Fabllar, eğlenceli ve akılda kalıcı bir şekilde ahlaki değerleri, toplumsal eleştirileri ve yaşam derslerini aktarmanın etkili bir yoludur.
Ezop, MÖ 6. yüzyılda yaşadığı tahmin edilen Antik Yunan fabl yazarıdır. Onun adıyla anılan fabllar, yüzyıllardır okunmakta ve farklı dillere çevrilmektedir. "Tavşan ve Kaplumbağa", "Kurt ve Kuzu" gibi meşhur fablları, hala güncelliğini koruyan ahlaki dersler içerir.
17. yüzyıl Fransız yazarı Jean de La Fontaine, fabl türünün en önemli temsilcilerinden biridir. Ezop'un fabllarından ilham alarak yazdığı eserlerde, zarif üslubu ve toplumsal eleştirileriyle öne çıkar. "Ağustos Böceği ve Karınca", "Karga ve Tilki" gibi fablları, dünya edebiyatının klasikleşmiş eserleri arasındadır.
19. yüzyıl Rus yazarı Ivan Krilov, Rus edebiyatının en önemli fabl yazarlarından biridir. Fabllarında Rus toplumunun farklı kesimlerini ve insan ilişkilerini hiciv yoluyla eleştirir. "Sinek ve Öküz", "Ayna Karşısındaki Maymun" gibi fablları, Rus halkının diline ve kültürüne yerleşmiştir.
Türk edebiyatında fabl türünün kökleri çok eskilere dayanır. Özellikle Kelile ve Dimne adlı eser, fabl örnekleriyle doludur ve Doğu edebiyatında önemli bir yere sahiptir. Modern Türk edebiyatında ise fabl türünde eserler veren önemli yazarlar bulunmaktadır.
