Yunan mitolojisinde Ay tanrıçası olarak bilinen Selene, Titan Hyperion ve Titanide Theia'nın kızıdır. Güneş tanrısı Helios ve şafak tanrıçası Eos'un kız kardeşidir. Her gece, abisi Helios'un güneş arabasını batırmasının ardından, gümüş arabasıyla gökyüzünde yolculuk yaparak dünyayı aydınlatırdı. Selene'nin en bilinen aşk hikayesi ise ölümlü çoban Endymion ile olandır. Endymion'un güzelliğine hayran kalan Selene, ondan sonsuz bir uyku dilemesini istemiş ve böylece Endymion sonsuza dek genç ve güzel kalmıştır. Her gece Endymion'u ziyaret eden Selene'nin bu birlikteliğinden elli kız çocuğu dünyaya gelmiştir.
Selene, sanat tarihinde pek çok esere ilham kaynağı olmuştur. Heykellerde, resimlerde ve edebiyat eserlerinde sıkça tasvir edilen Selene, genellikle genç ve güzel bir kadın olarak betimlenir. Başı üzerinde bir ay tacı veya elinde bir meşale ile resmedildiği de görülür. Sanatçılar, Selene'yi genellikle Ay'ın dingin ve gizemli atmosferini yansıtan figürlerle birlikte tasvir ederler.
Selene, antik Yunan edebiyatından modern fantastik romanlara kadar birçok edebi eserde yer almıştır. Şiirlerde, mitolojik hikayelerde ve romanlarda, Selene'nin aşkları, güçleri ve sembolik anlamı farklı şekillerde işlenmiştir. Özellikle Ay'ın büyülü atmosferini yansıtan eserlerde, Selene önemli bir figür olarak karşımıza çıkar.
Rönesans'tan günümüze kadar birçok ressam, Selene'yi tuvale aktarmıştır. Genellikle Ay ışığı altında, sakin ve huzurlu bir şekilde tasvir edilen Selene, görsel sanatlarda zarafetin ve güzelliğin sembolü olarak yer alır. Heykellerde ise Selene'nin dingin ve güçlü duruşu, Ay tanrıçasının otoritesini ve gizemini yansıtır.
