Halk edebiyatı, sözlü gelenekle aktarılan, anonim veya belli bir şair tarafından oluşturulmuş, genellikle hece ölçüsüyle yazılan ve halkın ortak duygu, düşünce ve yaşayışını yansıtan edebi ürünleri kapsar. Bu zengin deryanın en önemli unsurlarından biri de nazım biçimleridir. Şimdi bu nazım biçimlerine yakından bakalım:
Maniler, halk edebiyatının en küçük ve en yaygın nazım biçimidir. Tek dörtlükten oluşur ve genellikle aşk, özlem, ayrılık gibi konuları işler.
Örnek:
Bahçede gül ağacı,
Gül açmış gonca gonca.
Ben yârimi ararım,
Gurbet elden dönünce.
Türk halk müziğinin en önemli ve en sevilen türlerinden biridir. Genellikle anonimdir ve ezgiyle söylenir. Türküler, halkın ortak duygularını, yaşayışını, sevinçlerini, hüzünlerini ve kahramanlıklarını dile getirir.
Örnek:
(Bent)
Yüksek yüksek tepelere ev kurmasınlar,
Aşrı aşrı memlekete kız vermesinler.
Annesinin bir tanesi, gül danesi,
Ağlaya ağlaya gurbete düşmesinler.
(Kavuştak)
Uçun kuşlar uçun, yâre selam edin,
Gidin kuşlar gidin, yâre selam edin.
Halk edebiyatının en uzun ve en gelişmiş nazım biçimlerinden biridir. Genellikle 11'li hece ölçüsüyle yazılır ve aşk, doğa, yiğitlik gibi konuları işler. Koşmalar, âşık edebiyatının da temel nazım biçimidir.
Örnek:
Gönül gurbet ele gitme,
Ya gelinir ya gelinmez.
Her dilbere meyil verme,
Ya sevilir ya sevilmez.
Gelinir de bizim ele,
Yâr oturur güle güle,
Muradın alıp gönüle,
Ya alınır ya alınmaz.
Âşık oldum ben bir güle,
Gül derilmiş deste deste,
Gül bulunmaz her ülkeye,
Ya bulunur ya bulunmaz.
Pir Sultan Abdal'ım böyle,
Dertli dertli çeker ahı,
Yârinden ayrı düşeli,
Ya gülünür ya gülünmez.
Semai, koşmaya benzeyen bir nazım biçimidir. Ancak, koşmadan farklı olarak 8'li hece ölçüsüyle yazılır ve kendine özgü bir ezgisi vardır.
Örnek:
Sinemde gizli yaram,
Kimse bilmez, kimse sarmaz.
Yaramı deşme, yaramı,
Acep bu dert beni kırmaz.
Yüce dağlar, ulu dağlar,
Yarim nerde, söyle dağlar.
Gözüm yaşın siler dağlar,
Acep bu dert beni kırmaz.
Karac'oğlan der ki söyler,
Yarim gitmiş, halim neyler.
Yarim beni elden eyler,
Acep bu dert beni kırmaz.
Varsağı, Güney Anadolu bölgesine özgü bir nazım biçimidir. İçinde yiğitçe bir hava ve meydan okuma bulunur. Genellikle "bre", "hey", "behey" gibi ünlemlerle başlar.
Örnek:
Bre ağalar beyler,
Kim ne ister söylesin.
Ölümden korkmaz bu erler,
Meydan burda bellisin.
Hey hey! Yiğitler yiğidi,
Kılıcın kan bürüdü.
Düşmanı yere serdi,
Mertliğin gösterisin.
Karacaoğlan der ki canım,
Aşkın ile yandım ben.
Gelin birleşin bir an,
Murada eresiniz.