Sol anahtarı, adını G notasından alır. Orta Çağ'da, notaları belirtmek için harfler kullanılırdı ve G notası için kullanılan harf zamanla stilize edilerek günümüzdeki sol anahtarı şeklini almıştır. Sol anahtarı, ilk olarak 11. yüzyılda Guido d'Arezzo tarafından standardize edilmiştir.
Sol anahtarı, dizek üzerindeki ikinci çizgiyi (aşağıdan yukarıya doğru) Sol notası olarak tanımlar. Bu referans noktası sayesinde, diğer notaların yerleri de kolayca belirlenebilir.
Oktav, bir notanın sekiz nota yukarı veya aşağısındaki halidir. Örneğin, orta Do notası ile bir oktav yukarıdaki Do notası arasındaki frekans farkı iki katıdır. Sol anahtarında notaların oktavları, dizek üzerindeki konumlarına göre belirlenir.
Dizek üzerindeki beş çizgi, tüm notaları göstermek için yeterli değildir. Bu nedenle, dizeğin üzerinde ve altında ek çizgiler kullanılır. Bu çizgiler, dizek dışındaki notaları belirtmek için kullanılır.
Sol anahtarı, piyano, gitar, keman gibi birçok enstrümanın notalarını okumak için temel bir gerekliliktir. Müzik teorisini anlamak ve müzik eserlerini doğru bir şekilde yorumlamak için sol anahtarını bilmek önemlidir. Müzikle ilgilenen herkesin sol anahtarını öğrenmesi, müzikal yolculuklarında onlara büyük bir avantaj sağlayacaktır.