Aktifliği yüksek olan metaller, kimyasal reaksiyonlara girme eğilimleri fazla olan metallerdir. Bu metallerin özelliklerini inceleyelim:
- I. Asitlerle tepkimeye girerek $H_2$ gazı açığa çıkarırlar:
Aktif metaller, hidrojen elementinden daha reaktiftirler. Bu nedenle, bir asit çözeltisiyle karşılaştıklarında, asitteki hidrojeni yerinden çıkararak tuz oluştururlar ve hidrojen gazı ($H_2$) açığa çıkarırlar. Örneğin, sodyum metali hidroklorik asitle tepkimeye girdiğinde sodyum klorür ve hidrojen gazı oluşur. Bu ifade doğrudur.
- II. Oda koşullarında havada daha kolay oksitlenirler:
Oksitlenme, bir maddenin oksijenle tepkimeye girerek oksit oluşturmasıdır. Aktif metaller, elektron verme eğilimleri yüksek olduğu için, havadaki oksijenle kolayca tepkimeye girerler ve yüzeylerinde oksit tabakası oluştururlar. Bu durum, metallerin parlaklığını kaybetmesine veya paslanmasına neden olabilir. Örneğin, sodyum veya potasyum gibi çok aktif metaller havayla temas ettiklerinde hızla kararırlar. Bu ifade doğrudur.
- III. Elektron verme eğilimleri düşüktür:
Aktif metallerin temel özelliği, elektronlarını kolayca kaybetme yani elektron verme eğilimlerinin yüksek olmasıdır. Bir metalin aktifliği ne kadar yüksekse, elektron verme eğilimi de o kadar fazladır. Elektron verme eğilimi düşük olan metaller ise genellikle soy metaller (altın, platin gibi) veya daha az reaktif metallerdir. Bu nedenle, bu ifade yanlıştır.
Yukarıdaki analizlere göre, I ve II numaralı ifadeler doğrudur.
Cevap B seçeneğidir.
