Güneş, batarken gökyüzünü kızıla boyamıştı. Kuşlar, son şarkılarını söyleyerek yuvalarına dönüyordu. Hafif bir rüzgar, ağaçların yapraklarını hışırtıyla sallıyordu. Her yer, günün yorgunluğunu atıp huzura kavuşmuş gibiydi.
Bu metinde anlatılan ana duygu aşağıdakilerden hangisidir?
A) Sevinç
B) Heyecan
C) Huzur
D) Korku
Merhaba sevgili öğrencilerim! Bu güzel metnin ana duygusunu birlikte bulalım.
Metni dikkatlice okuduğumuzda, yazarın bize aktarmak istediği hissi anlamaya çalışalım. Her bir seçeneği tek tek inceleyelim:
- A) Sevinç: Metinde kahkahalar, coşkulu bir kutlama veya aşırı mutlu bir durumdan bahsedilmiyor. Güneşin batışı ve kuşların yuvalarına dönüşü sevinç duygusunu doğrudan çağrıştırmıyor.
- B) Heyecan: Metinde ani bir olay, merak uyandıran bir durum veya beklenti yok. Daha çok sakin ve dingin bir atmosfer çiziliyor. Bu nedenle heyecan duygusu da baskın değil.
- C) Huzur: İşte bu! Metinde güneşin batışı, kuşların sessizce yuvalarına dönmesi, hafif rüzgarın yaprakları sallaması ve her yerin günün yorgunluğunu atması gibi unsurlar, tam olarak bir sükunet ve dinginlik hali yaratıyor. Bu durum, huzur duygusunu çok net bir şekilde ifade ediyor.
- D) Korku: Metinde herhangi bir tehdit, tehlike veya endişe verici bir durum söz konusu değil. Aksine, her şey oldukça sakin ve güvenli görünüyor. Bu nedenle korku duygusu da metnin ana duygusu olamaz.
Gördüğünüz gibi, metindeki tüm detaylar bize huzurlu bir atmosferi işaret ediyor. Günün sonunda doğanın dinlenmeye çekilmesi ve sessizliğin hakim olması, içimizi huzurla dolduruyor.
Cevap C seçeneğidir.
