Aşağıdaki şair-şiir ilişkisi değerlendirmelerinden hangisi, verilen edebi dönemin genel eğilimleriyle **çelişir**?
A) Tanzimat Dönemi şairleri, şiiri toplumsal fayda aracı olarak görmüş, hak, adalet, hürriyet gibi kavramları işlemiştir.
B) Servet-i Fünun Dönemi şairleri, şiirde "sanat için sanat" anlayışını benimsemiş, bireysel duyguları ve estetik kaygıları ön planda tutmuştur.
C) Milli Edebiyat Dönemi şairleri, şiiri halka seslenme ve milli değerleri yüceltme aracı olarak kullanmış, hece ölçüsünü benimsemiştir.
D) Saf Şiir anlayışını benimseyen şairler, şiiri musikiyle söz arasında, anlamdan çok sese ve biçime önem veren bir sanat olarak görmüştür.
E) Cumhuriyet'in ilk döneminde hece ölçüsüyle yazan şairler, şiiri tamamen bireysel bunalımların dışavurumu olarak ele almış, toplumsal gerçeklerden uzak durmuştur.
