Güney Cephesi'ndeki direnişin, diğer cephelerden farklı olarak, Kuvâ-yı Millîye ruhuyla ve halkın kendi imkanlarıyla yürütülmesinin temel nedeni aşağıdakilerden hangisidir?
A) TBMM'nin bu cepheye yeterli desteği gönderememesi.Güney Cephesi'ndeki direnişin Kuvâ-yı Millîye ruhuyla ve halkın kendi imkanlarıyla yürütülmesinin temel nedenini anlamak için Milli Mücadele döneminin genel koşullarını ve TBMM'nin önceliklerini göz önünde bulundurmalıyız. Şimdi seçenekleri adım adım inceleyelim:
Bu seçenek, Güney Cephesi'nin kendine özgü direniş biçiminin en önemli nedenidir. Milli Mücadele'nin ilk yıllarında, Ankara'da yeni kurulan Türkiye Büyük Millet Meclisi (TBMM), henüz düzenli ordusunu tam anlamıyla kurma ve tüm cephelere yeterli askeri gücü ve lojistik desteği sağlama konusunda büyük zorluklar yaşıyordu. TBMM'nin önceliği, Yunan işgalinin en yoğun ve hayati tehdit oluşturduğu Batı Cephesi'ydi. Bu nedenle, Güney Cephesi'ndeki Fransız işgaline karşı direniş, büyük ölçüde yerel halkın kendi örgütlenmeleri olan Kuvâ-yı Millîye birlikleri tarafından, kendi imkanlarıyla ve vatanseverlik ruhuyla yürütülmek zorunda kalmıştır. TBMM, bu cepheye ancak sınırlı ölçüde silah ve mühimmat desteği sağlayabilmiştir.
Bu iddia doğru değildir. Bölge halkı, vatan savunması konusunda son derece istekli ve fedakardı. Kuvâ-yı Millîye birliklerinin kendisi de halktan oluşuyordu. Sorun, halkın düzenli orduya katılmak istememesi değil, TBMM'nin o dönemde Güney Cephesi'ne gönderebileceği düzenli bir ordunun henüz yeterli düzeyde olmaması ve önceliklerinin farklı olmasıydı.
Fransızlar, Güney Cephesi'nde önemli bir işgal gücü bulunduruyor ve bölgedeki direnişle ciddi çatışmalara giriyordu (Maraş, Antep, Urfa savunmaları bunun en iyi örnekleridir). Dolayısıyla İtilaf Devletleri'nin bu cepheye "daha az önem verdiği" söylenemez. Hatta Fransızların bölgedeki varlığı, direnişi tetikleyen temel faktörlerden biriydi. Bu durum, direnişin Kuvâ-yı Millîye şeklinde olmasının doğrudan nedeni değildir.
Güney Cephesi'nin bazı bölgelerinde dağlık ve engebeli araziler bulunsa da, genel olarak bu durum düzenli bir ordunun operasyon yapmasını imkansız kılacak nitelikte değildi. Milli Mücadele'nin diğer cephelerinde de farklı coğrafi koşullarda düzenli ordu birlikleri başarıyla görev yapmıştır. Dolayısıyla coğrafi koşullar, direnişin Kuvâ-yı Millîye şeklinde olmasının temel nedeni değildir.
Yukarıdaki açıklamalar ışığında, Güney Cephesi'ndeki direnişin Kuvâ-yı Millîye ruhuyla ve halkın kendi imkanlarıyla yürütülmesinin temel nedeni, TBMM'nin o dönemdeki kısıtlı imkanları ve stratejik öncelikleri nedeniyle bu cepheye yeterli desteği gönderememesidir.
Cevap A seçeneğidir.
