Sevgili öğrenciler, şiirde dize sonlarındaki ses ve anlam uyumları, şiire ahenk katan önemli unsurlardır. Sorumuz, yazılışları ve anlamları aynı olan kelime veya ekleri soruyor. Şimdi seçenekleri tek tek inceleyelim:
- A) Uyak (Kafiye): Dize sonlarında bulunan, farklı anlam ve görevdeki kelimeler veya ekler arasındaki ses benzerliğidir. Uyakta önemli olan seslerin uyumu ve tekrarıdır, ancak bu sesleri oluşturan kelime veya eklerin anlamları veya görevleri farklıdır. Örneğin, "gül" (çiçek) ve "bülbül" kelimelerinde "-ül" sesleri uyak oluşturur.
- B) Redif: Dize sonlarında, yazılışları, okunuşları ve anlamları (veya görevleri) tamamen aynı olan kelime veya eklerdir. Redif, uyaktan sonra gelir ve şiire güçlü bir ahenk katar. Sorumuzda belirtilen "yazılışları ve anlamları aynı olan kelime veya ekler" tanımı tam olarak redifi karşılamaktadır. Örneğin, "Gözümden yaşlar akıyor sel gibi, / Yüreğim yanıyor, kor kül gibi." dizelerinde "gibi" kelimesi; ya da "Gönlümde açan güller, / Bülbül öten diller." dizelerinde "-ler" eki, hem yazılışı hem de anlamı/görevi aynı olduğu için rediftir.
- C) Aliterasyon: Bir dize veya cümlede, aynı sessiz harfin (ünsüzün) art arda veya yakın kelimelerde tekrarlanmasıyla oluşan ses uyumudur. Örneğin, "Kara kaplı kitap kapıda kaldı." cümlesindeki 'k' seslerinin tekrarı aliterasyondur.
- D) Asonans: Bir dize veya cümlede, aynı sesli harfin (ünlünün) art arda veya yakın kelimelerde tekrarlanmasıyla oluşan ses uyumudur. Örneğin, "Ağaçlar yaşlanıyor, yapraklar sararıyor." cümlesindeki 'a' seslerinin tekrarı asonanstır.
Yukarıdaki açıklamalara göre, dize sonlarında yazılışları ve anlamları aynı olan kelime veya eklere redif adı verilir.
Cevap B seçeneğidir.
