Osmanlı Devleti, fetihlerini kalıcı kılmak ve yönetimi altındaki farklı etnik ve dini grupları devlete bağlamak amacıyla çeşitli politikalar izlemiştir. Bu politikaların başında "istimalet" adı verilen hoşgörü ve adalet anlayışı gelmektedir.
Aşağıdakilerden hangisi istimalet politikasının temel hedeflerinden biri olarak gösterilemez?
A) Fethedilen bölgelerde din ve vicdan özgürlüğünü güvence altına almak
B) Yerel halkın devlete olan bağlılığını artırmak
C) Azınlıkların kendi hukuk sistemlerini uygulamalarına izin vermek
D) Fethi kolaylaştırmak ve direnişi kırmak
E) Fethedilen topraklarda tek tip bir inanç yapısı oluşturmak