Atatürk Dönemi Türk dış politikası, "Yurtta sulh, cihanda sulh" ilkesi doğrultusunda barışçıl ve bağımsızlıkçı bir karakter taşımıştır. Bu dönemde Türkiye, uluslararası alanda saygınlığını artırmak ve bölgesel barışı tesis etmek için önemli adımlar atmıştır.
Aşağıdakilerden hangisi, Atatürk Dönemi Türk dış politikasının temel esaslarından biri değildir?
A) Milli sınırlara saygılı olmak
B) Uluslararası hukuka bağlı kalmak
C) Yayılmacı ve fetihçi politikalar izlemek
D) Tam bağımsızlığı korumak
E) Karşılıklılık ilkesine önem vermek