19. yüzyılda yükselen felsefi akımlardan biri olan faydacılık (utilitarizm), Jeremy Bentham ve John Stuart Mill gibi düşünürlerle şekillenmiştir. Bu akıma göre, bir eylemin ahlaki doğruluğu, o eylemin olabildiğince çok sayıda insana olabildiğince çok mutluluk getirmesiyle ölçülür. "En büyük mutluluk ilkesi" olarak da bilinen bu yaklaşım, eylemlerin sonuçlarına odaklanır ve ahlaki kararların pratik fayda temelinde verilmesini savunur.
Faydacılık düşüncesinin temel argümanları göz önüne alındığında, aşağıdaki durumlardan hangisi faydacılık ilkesiyle çelişir?
A) Bir köyde salgın hastalığın yayılmasını engellemek için, hastalığın kaynağı olan tek bir kişinin izole edilmesi.
B) Bir hastanede, birden fazla hastanın hayatını kurtarabilecek bir ilacın, sadece tek bir hastaya verilmesi.
C) Toplumun genel refahını artırmak amacıyla, belirli bir grubun küçük bir fedakarlık yapmasının istenmesi.
D) Bir yasanın, çoğunluğun yaşam kalitesini artıracağı düşünülerek çıkarılması.
E) Bir karar alınırken, mümkün olan en fazla sayıda insanın mutluluğunun hedeflenmesi.
