Kurak bölgelerde yaşayan bitkiler, su kaybını en aza indirmek ve suyu verimli kullanmak için özel adaptasyonlar geliştirmişlerdir. Bu adaptasyonlar genellikle bitkinin su tutma kapasitesini artırmaya ve terleme (transpirasyon) yoluyla su kaybını azaltmaya yöneliktir. Epidermis, bitkinin dış yüzeyini kaplayan ve çevresel etkilere karşı ilk savunma hattını oluşturan dokudur. Şimdi verilen ifadeleri bu adaptasyonlar ışığında inceleyelim:
- I. Stoma sayısı daha azdır: Stomalar (gözenekler), bitkilerin yapraklarında bulunan ve gaz alışverişini sağlayan küçük açıklıklardır. Ancak stomalar aynı zamanda terleme yoluyla su kaybının da ana yoludur. Kurak bölgelerde yaşayan bitkiler, su kaybını en aza indirmek için stoma sayılarını azaltma eğilimindedir. Bu, bitkinin su tasarrufu yapmasına yardımcı olan önemli bir adaptasyondur. Bu nedenle, bu ifade doğrudur.
- II. Kütikula kalınlığı daha fazladır: Kütikula, epidermis hücrelerinin dış yüzeyini kaplayan, mumsu bir tabakadır. Bu tabaka, suyun yaprak yüzeyinden buharlaşmasını engelleyerek su kaybını azaltır. Kurak bölgelerdeki bitkilerde, su kaybını daha da azaltmak için kütikula tabakası genellikle çok daha kalındır. Bu nedenle, bu ifade doğrudur.
- III. Epidermis hücreleri daha küçüktür: Epidermis hücrelerinin boyutu, kurak bölge bitkilerinin su adaptasyonları arasında doğrudan ve birincil bir özellik olarak kabul edilmez. Su kaybını önlemede daha çok stoma sayısı, kütikula kalınlığı, tüylerin varlığı veya epidermisin çok katlı olması gibi özellikler ön plana çıkar. Epidermis hücrelerinin daha küçük olması, bitkinin su tasarrufu mekanizmasıyla doğrudan ve evrensel bir bağlantı kurmaz. Bu nedenle, bu ifade doğru değildir.
Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda, kurak bölgelerde yaşayan bitkilerin epidermis yapısıyla ilgili olarak I ve II numaralı ifadeler doğrudur.
Cevap B seçeneğidir.
