Yerin derinliklerine inildikçe sıcaklığın artması doğal bir durumdur. Bu sıcaklık artış hızına jeotermal gradyan denir. Ancak bu artış hızı, yerin her katmanında aynı değildir; katmandan katmana değişiklik gösterir. Şimdi bu katmanları inceleyelim:
- Yer kabuğu: Yerin en dış ve en ince katmanıdır. Yüzeyden derinlere inildikçe sıcaklık artışı en belirgin ve hızlı olduğu katmandır. Özellikle ilk birkaç kilometrede sıcaklık artış hızı kilometre başına $25-30^\circ C$ civarında olabilir. Bu yüksek artış hızı, kabukta bulunan radyoaktif elementlerin bozunmasından kaynaklanan ısı ve mantodan gelen ısı akışı ile açıklanır. Kabuk, yüzeyde nispeten soğuk olduğu için, derinlere inildikçe sıcaklık farkı hızla kapanır ve bu da yüksek bir sıcaklık artış hızına neden olur.
- Üst manto ve Alt manto: Yer kabuğunun altında yer alan manto katmanında sıcaklık artışı devam eder ancak bu artış hızı, yer kabuğuna göre önemli ölçüde düşüktür. Manto, zaten yüksek sıcaklıklara sahip olduğu için, derinlere inildikçe sıcaklık farkları daha az belirginleşir. Mantoda ısı transferi büyük ölçüde konveksiyon akımlarıyla gerçekleşir ve konveksiyon, ısıyı daha homojen bir şekilde dağıttığı için sıcaklık gradyanı (artış hızı) daha düşüktür.
- Çekirdek: Yerin en iç ve en sıcak katmanıdır. Dış çekirdek sıvı, iç çekirdek ise katıdır. Çekirdeğin genel sıcaklığı çok yüksek olmasına rağmen, çekirdek içinde derinlere inildikçe sıcaklık artış hızı (jeotermal gradyan) mantoya göre bile daha düşüktür. Yani, çekirdeğin kendisi çok sıcak olsa da, çekirdek içinde her kilometre başına sıcaklık artışı oldukça yavaştır.
Bu bilgiler ışığında, yerin derinliklerine inildikçe sıcaklık artış hızının en yüksek olduğu katman Yer kabuğu'dur.
Cevap A seçeneğidir.
