Giriş: Canlı hücreler, yaşamsal faaliyetlerini sürdürmek için sürekli enerjiye ihtiyaç duyarlar. Bu enerji genellikle adenozin trifosfat (ATP) molekülü formunda depolanır ve kullanılır. ATP'nin hidrolizi ile açığa çıkan enerji, hücredeki endergonik (enerji gerektiren) reaksiyonları yürütmek için kullanılır.
Öncül I: Oksijenin difüzyonla hücre zarından geçişi: Difüzyon, maddelerin çok yoğun ortamdan az yoğun ortama doğru, kendi kinetik enerjileriyle, herhangi bir ATP harcaması olmadan geçişidir. Oksijen gibi küçük ve apolar moleküller hücre zarından pasif taşıma (difüzyon) ile geçer. Dolayısıyla bu olayda ATP harcanmaz.
Öncül II: Glikozun aktif taşıma ile hücre içine alınması: Aktif taşıma, maddelerin az yoğun ortamdan çok yoğun ortama veya derişim farkına bakılmaksızın özelleşmiş taşıyıcı proteinler yardımıyla enerji (ATP) harcanarak geçişidir. Glikozun hücre içine aktif taşıma ile alınması, derişim gradyanına karşı bir hareket olduğu için ATP gerektirir.
Öncül III: Protein sentezi: Ribozomlarda amino asitlerin mRNA'daki genetik bilgiye göre birleştirilerek protein oluşturulması süreci, amino asitlerin aktifleştirilmesi, ribozomun mRNA üzerinde hareket etmesi ve peptid bağlarının kurulması gibi birçok aşamada ATP ve GTP (guanozin trifosfat) hidrolizi şeklinde enerji harcamayı gerektirir. Bu, anabolik (yapım) bir reaksiyondur ve enerjiye ihtiyaç duyar.
Öncül IV: Kas hücrelerinde kasılma: Kasların kasılması, aktin ve miyozin filamentlerinin birbirleri üzerinde kaymasıyla gerçekleşen mekanik bir olaydır. Bu kayma hareketi, miyozin başlarının aktine bağlanıp çekilmesi ve ayrılması için sürekli ATP hidrolizi ile sağlanan enerjiye bağımlıdır.
Bu analizlere göre, II, III ve IV numaralı öncüllerde verilen olaylar ATP harcanarak gerçekleşir.
