Atom yarıçapı, bir atomun çekirdeğinden en dıştaki elektron kabuğuna olan mesafenin bir ölçüsüdür. Ancak, atomların kesin bir sınırı olmadığı için atom yarıçapını doğrudan ölçmek zordur. Bu nedenle, atom yarıçapı genellikle kovalent yarıçap veya metalik yarıçap gibi farklı yöntemlerle tahmin edilir.
Atom yarıçapı, periyodik tabloda belirli eğilimler gösterir:
Aynı grupta yukarıdan aşağıya doğru inildikçe, atom yarıçapı genellikle artar. Bunun nedeni, her periyotta yeni bir elektron kabuğunun eklenmesidir. Yeni kabuklar, elektronların çekirdekten daha uzakta bulunmasına neden olur.
Aynı periyotta soldan sağa doğru gidildikçe, atom yarıçapı genellikle azalır. Bunun nedeni, çekirdek yükünün artmasıdır. Çekirdek yükü arttıkça, elektronlara uygulanan çekim kuvveti artar ve elektronlar çekirdeğe daha yakın çekilir. Tarama etkisi de aynı kalır veya çok az artar.
Periyodik tablodaki atom yarıçapı eğilimlerinde bazı istisnalar bulunabilir. Örneğin, geçiş metallerinde atom yarıçapı değişimi daha karmaşıktır. Ayrıca, lantanitler ve aktinitler gibi elementlerde de özel durumlar gözlemlenebilir.
Atom yarıçapı kavramı, kimyasal bağların uzunluğunu ve moleküllerin boyutunu anlamak için önemlidir. Ayrıca, elementlerin periyodik özelliklerini ve reaktivitelerini tahmin etmede de kullanılır.