Redif, şiirin sonunda, mısra sonlarında tekrar eden aynı anlam ve görevdeki kelime veya kelime gruplarına denir. Tıpkı bir nakarat gibi, şiire ahenk katar ve anlamı pekiştirir. Redifler, şiirin akılda kalıcılığını artırır ve okuyucuya hoş bir ritim sunar.
Redifler, kelime redifi ve ek redifi olmak üzere iki ana kategoriye ayrılır.
Mısra sonlarında aynı anlam ve görevdeki kelimelerin tekrarıdır.
Bahçemde güller açar
Gönlümde sevda başlar
Bu örnekte "açar" ve "başlar" kelimeleri kelime redifidir.
Mısra sonlarında aynı görevdeki eklerin tekrarıdır. Ekler, çekim eki veya yapım eki olabilir.
Gözlerim yolda kaldı
Dizlerim derman aldı
Bu örnekte "-dı" ekleri ek redifidir.
Redifi bulmak için aşağıdaki adımları izleyebilirsiniz:
Redif, şiire birçok değer katar:
Divan edebiyatı ve halk edebiyatı şairleri, redifi sıklıkla kullanmışlardır. İşte bazı örnekler:
Aşkın ile ben nice feryad edeyim
Ey benim derdime derman, neyleyim
Bu beyitte "-eyim" eki rediftir.
Ilgıt ılgıt esen seher yeli mi
Yoksa yârin kokusu mu geldi mi
Bu dörtlükte "mi" soru eki rediftir.
