Bu soru, moleküllerin yapısal özelliklerini ve özellikle polimerleşme kavramını anlamamızı gerektiriyor. Kimyasal bileşiklerin oluşumunda atomların birbirine bağlanarak daha büyük yapılar oluşturması gibi, bazı moleküller de tekrarlayan birimlerin (monomerlerin) seri halde bağlanmasıyla uzun zincirler (polimerler) oluşturur.
- Öncelikle, soruda bahsedilen "uzun bir zincir oluşturma" kavramı, genellikle polimer adı verilen büyük moleküllerin özelliğidir. Polimerler, çok sayıda küçük ve benzer birimin (monomer) kimyasal bağlarla birleşmesiyle oluşur.
- Şimdi seçenekleri tek tek inceleyelim:
- A) Nişasta: Nişasta, bitkilerde enerji depolayan bir polisakkarittir. Glikoz moleküllerinin (monomerlerin) binlerce kez birbirine bağlanmasıyla oluşan uzun, dallanmış veya dallanmamış zincir yapılı bir polimerdir. Dolayısıyla uzun bir zincir oluşturur.
- B) Selüloz: Selüloz, bitki hücre duvarlarının temel yapısal bileşenidir ve yine bir polisakkarittir. Nişasta gibi, glikoz moleküllerinin birbirine bağlanmasıyla oluşan çok uzun, doğrusal zincir yapılı bir polimerdir. Dolayısıyla uzun bir zincir oluşturur.
- C) Glikoz: Glikoz, basit bir şekerdir ve bir monosakkarittir. Yani, nişasta ve selüloz gibi polisakkaritlerin yapı taşı olan tekil bir moleküldür. Kendi başına uzun bir zincir oluşturmaz; aksine, diğer glikoz molekülleriyle birleşerek uzun zincirler (nişasta, selüloz gibi) oluşturabilir.
- D) Protein: Proteinler, canlıların yapısında ve işlevlerinde kritik rol oynayan büyük biyomoleküllerdir. Amino asit adı verilen monomerlerin peptit bağlarıyla birbirine bağlanmasıyla oluşan uzun zincirlerdir (polipeptitler). Bu zincirler daha sonra karmaşık üç boyutlu yapılar oluşturur. Dolayısıyla uzun bir zincir oluşturur.
Bu bilgilere göre, nişasta, selüloz ve proteinler uzun zincirli polimerlerdir. Glikoz ise bu polimerlerin yapı taşı olan tekil bir monomerdir ve kendi başına uzun bir zincir oluşturmaz.
Cevap C seçeneğidir.
