Bu test, çözeltilerin kaynama noktası yükselmesi ile ilgili temel kavramları, formülleri ve hesaplamaları kapsamaktadır. Molalite, van't Hoff faktörü ve iyonik bileşiklerin çözeltideki davranışları gibi konulara odaklanmanız önemlidir.
Bir sıvıda uçucu olmayan bir madde çözündüğünde, çözeltinin kaynama noktası saf çözücünün kaynama noktasından daha yüksek olur. Bu olaya kaynama noktası yükselmesi denir.
⚠️ Dikkat: Kaynama noktası yükselmesi, çözünen maddenin türüne değil, tanecik sayısına bağlıdır (koligatif özellik).
Molalite, 1 kg çözücüde çözünen maddenin mol sayısıdır. Kaynama noktası yükselmesi hesaplamalarında sıklıkla kullanılır.
💡 İpucu: Molalite, sıcaklık değişiminden etkilenmez, bu nedenle kaynama noktası gibi sıcaklığa bağlı özellikler için daha uygundur.
Kaynama noktası yükselmesi ($\Delta T_b$), şu formülle hesaplanır:
📝 Not: $K_b$ değeri, çözücüye özgüdür ve sorularda genellikle verilir. Örneğin, su için $K_b = 0.512\, °C\, kg/mol$'dür.
Van't Hoff faktörü, bir çözünen maddenin çözeltide kaç iyon oluşturduğunu gösterir. Özellikle iyonik bileşikler için önemlidir.
💡 İpucu: NaCl için $i = 2$ (Na+ ve Cl- iyonları), $CaCl_2$ için $i = 3$ (Ca2+ ve 2 Cl- iyonları).
İyonik bileşikler suda çözündüklerinde iyonlarına ayrışır. Bu ayrışma, çözeltideki tanecik sayısını artırır ve kaynama noktasını daha fazla yükseltir.
⚠️ Dikkat: Gerçek çözeltilerde iyonlar arasındaki etkileşimler nedeniyle van't Hoff faktörü teorik değerinden biraz farklı olabilir.
Kaynama noktası yükselmesi sorularında genellikle şu adımlar izlenir:
📝 Örnek: 1 kg suda 0.1 mol NaCl çözündüğünde kaynama noktası ne kadar yükselir? (Su için $K_b = 0.512\, °C\, kg/mol$, NaCl için $i = 2$)