Divan Edebiyatı akımları (Sebk-i Hindi, Türki-i Basit, Mahallileşme) Test 1

🎓 Divan Edebiyatı akımları (Sebk-i Hindi, Türki-i Basit, Mahallileşme) Test 1 - Ders Notu

Bu test, Divan Edebiyatı'nda görülen üç önemli akım olan Sebk-i Hindi, Türki-i Basit ve Mahallileşme akımlarını anlamanızı ve ayırt etmenizi amaçlamaktadır.

📌 Sebk-i Hindi (Hint Üslubu) 🇮🇳

17. yüzyılda İran üzerinden gelen, anlam derinliği ve karmaşık imgelerle dolu bir akımdır. Anlamı bulmak için yoruma ihtiyaç duyulur.

• Ağır ve süslü bir dil kullanılır.
• Mazmunlar (kalıplaşmış sözler) yoğun olarak kullanılır.
• Derin anlamlar ve felsefi düşünceler ön plandadır.
• İçerik, şekilden daha önemlidir.

⚠️ Dikkat: Sebk-i Hindi'de anlam kapalılığı ve zor anlaşılırlık belirgindir.

📌 Türki-i Basit (Basit Türkçe) 🇹🇷

16. yüzyılda Divan Edebiyatı'nı sadeleştirmeyi amaçlayan bir akımdır. Halkın anlayabileceği bir dil hedeflenmiştir.

• Sade ve anlaşılır bir dil kullanılır.
• Arapça ve Farsça kelimelerden kaçınılır.
• Daha çok halk şiirine yakın bir üslup benimsenir.
• Didaktik (öğretici) özellikler taşıyabilir.

💡 İpucu: Türki-i Basit, Divan Edebiyatı'nda halka yönelme çabasıdır.

📌 Mahallileşme Akımı (Yerlileşme) 🏘️

18. yüzyılda İstanbul hayatını, günlük olayları ve yerel unsurları Divan şiirine taşıma çabasıdır. İstanbul Türkçesi ön plandadır.

• İstanbul'un günlük yaşamı ve kültürü yansıtılır.
• Deyimler ve atasözleri sıkça kullanılır.
• Yerel renkler ve imgeler belirgindir.
• Şiirde canlılık ve doğallık hedeflenir.

⚠️ Dikkat: Mahallileşme akımında, Divan şiirine yerel renkler katılarak şiir daha canlı hale getirilir.