Merhaba sevgili öğrenciler! Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatı'nın önemli bir parçası olan Saf Şiir anlayışını ve bu anlayışı benimseyen şairlerin şiirlerinde hangi unsuru ön planda tuttuklarını birlikte inceleyelim.
Öncelikle Saf Şiir'in ne anlama geldiğini hatırlayalım:
- Saf Şiir (Öz Şiir): Bu anlayış, şiirin her türlü ideolojik veya didaktik amaçtan uzak, sadece estetik bir değer taşıması gerektiğini savunur. Yani şiir, güzellik yaratmak için vardır; bir şeyler öğretmek, bir mesaj vermek veya topluma fayda sağlamak gibi amaçlar taşımaz.
Şimdi de seçenekleri tek tek değerlendirelim:
- A) Toplumsal faydayı: Saf Şiir anlayışı, toplumsal faydayı değil, bireysel estetik deneyimi ön planda tutar. Bu nedenle bu seçenek doğru değildir.
- B) Siyasi mesajları: Saf Şiir, siyasi mesajlardan uzak durmayı hedefler. Şiirin siyasi bir araç olarak kullanılmasını reddeder. Bu seçenek de doğru değildir.
- C) Estetik kaygıyı: İşte bu doğru seçenek! Saf Şiir şairleri, şiirde mükemmeliyeti, ahengi, ritmi ve imgeleri kullanarak estetik bir zevk yaratmayı amaçlarlar. Onlar için şiir, bir sanat eseridir ve sanatın amacı da güzelliktir.
- D) Eğlence unsurunu: Şiirde eğlence de olabilir, ancak Saf Şiir'de öncelik estetik kaygıdır. Eğlence, estetik güzelliğin bir sonucu olabilir, ancak başlı başına bir amaç değildir. Bu seçenek de doğru değildir.
- E) Bilgi verme amacını: Saf Şiir, bilgi vermeyi değil, duygusal ve estetik bir deneyim yaşatmayı amaçlar. Didaktik (öğretici) bir yaklaşım sergilemez. Bu seçenek de doğru değildir.
Gördüğümüz gibi, Saf Şiir anlayışını benimseyen şairler, şiirde her şeyden önce estetik kaygıyı ön planda tutmuşlardır. Onlar için şiir, bir sanat eseridir ve sanatın amacı da güzelliktir.
Cevap C seçeneğidir.
