Sevgili öğrenciler, bu soruda şiirde dizelerin sonunda oluşan ses benzerliğinin ne anlama geldiğini bulmamız isteniyor. Şiirde kullanılan bu önemli ögeyi adım adım inceleyelim:
- Şiir Nedir? Şiir, duygu ve düşüncelerin estetik bir dille, genellikle ölçülü ve kafiyeli dizeler halinde ifade edildiği bir edebi türdür.
- Dize (Mısra): Şiirdeki her bir satıra "dize" veya "mısra" denir. Şiirin temel yapı taşıdır. Örneğin, "Gül kokusu sardı odayı" bir dizedir.
- Kıta (Bent): Şiirde birden fazla dizenin bir araya gelerek oluşturduğu bölümlere "kıta" veya "bent" denir. Şiirdeki paragraflar gibi düşünebilirsiniz.
- Başlık: Şiirin konusunu veya adını belirten, genellikle en başta yer alan isimdir.
- Uyak (Kafiye): İşte sorumuzun cevabı! Şiirde dizelerin sonunda, genellikle son hecelerde veya kelimelerde görülen ses benzerliğine "uyak" veya "kafiye" denir. Uyak, şiire ahenk, ritim ve müzikalite katar. Şiiri okurken kulağımıza hoş gelen bir uyum sağlar.
Şimdi seçenekleri değerlendirelim:
- A) Dize: Dize, şiirin bir satırıdır. Ses benzerliği anlamına gelmez. Bu nedenle doğru cevap değildir.
- B) Kıta: Kıta, şiirdeki dizelerden oluşan bir bölümdür. Ses benzerliği anlamına gelmez. Bu nedenle doğru cevap değildir.
- C) Uyak (Kafiye): Şiirde dizelerin sonunda ses benzerliği olmasına tam olarak "uyak" veya "kafiye" denir. Bu tanım, soruda istenenle birebir örtüşmektedir.
- D) Başlık: Başlık, şiirin adıdır. Ses benzerliği ile bir ilgisi yoktur. Bu nedenle doğru cevap değildir.
Bu bilgiler ışığında, şiirde dizelerin sonunda ses benzerliği olmasına "uyak" veya "kafiye" adı verildiğini açıkça görüyoruz.
Cevap C seçeneğidir.
