Atatürk Dönemi Türk dış politikasının temel hedeflerinden biri "Yurtta Sulh, Cihanda Sulh" ilkesi doğrultusunda bölgesel ve uluslararası barışı korumaktı. Bu doğrultuda Türkiye, komşularıyla iyi ilişkiler kurmaya özen göstermiştir. Aşağıdakilerden hangisi, Türkiye'nin bu dönemde bölgesel barışı korumak amacıyla imzaladığı paktlardan biri değildir?
A) Balkan Antantı
B) Sadabat Paktı
C) Briand-Kellogg Paktı
D) Akdeniz Paktı
E) Locarno Antlaşması