"Küçük Ayşe, her sabah erkenden kalkar, bahçedeki çiçekleri sular ve onlarla konuşurdu. 'Günaydın papatyalarım, bugün ne kadar güzelsiniz!' derdi. Annesi, Ayşe'nin bu bitki sevgisine hep şaşırırdı. Bir gün Ayşe'ye 'Neden çiçeklerle konuşuyorsun?' diye sordu. Ayşe gülümsedi ve 'Onlar benim sessiz dostlarım anne, bana huzur veriyorlar. Hem onlar da beni anlıyor gibi geliyor.' diye cevap verdi."
Bu metinden hareketle, Ayşe'nin doğayla kurduğu ilişkinin temelinde yatan duyguyla ilgili bir çıkarım yapmak istersek, metnin bütününden hangi kanıtları toplayabiliriz?
A) - Ayşe'nin her sabah erkenden kalkıp çiçekleri sulaması.
- Ayşe'nin çiçeklerle konuşması ve onları "sessiz dostlarım" olarak nitelendirmesi.
- Ayşe'nin çiçeklerin kendisine huzur verdiğini söylemesi.
B) - Ayşe'nin annesinin ona soru sorması.
- Ayşe'nin gülümsesi.
- Annesinin Ayşe'nin bitki sevgisine şaşırması.
C) - Papatyaların güzelliği.
- Çiçeklerin sessiz olması.
- Ayşe'nin annesinin Ayşe'yi anlamaması.
D) - Ayşe'nin küçük olması.
- Bahçede çiçeklerin olması.
- Günaydın demesi.
