Ahlak felsefesi (etik), ahlaki eylemin doğasını, iyi ve kötünün ne anlama geldiğini, doğru ve yanlış eylemlerin kriterlerini sorgulayan felsefe disiplinidir. Bu disiplin, insanların ahlaki değerleri neden benimsediğini, ahlaki yargıların kaynağını ve ahlaki sorumluluğun ne olduğunu anlamaya çalışır. Seçenekleri inceleyelim:
A) Ahlaki eylemin ne olduğunu, nasıl oluştuğunu ve hangi ilkelere dayanması gerektiğini sorgulamak: Bu seçenek, ahlak felsefesinin temel amacını ve konusunu doğru bir şekilde ifade etmektedir. Ahlaki eylemin ne olduğu, motivasyonları, sonuçları ve dayandığı ilkeler ahlak felsefesinin merkezindedir.
B) Toplumdaki ahlak kurallarını değiştirmek ve yeni ahlaki sistemler önermek: Ahlak felsefesi, ahlak kurallarını sorgular ve eleştirir, ancak doğrudan onları değiştirmek veya yeni sistemler önermek gibi normatif bir eylemden ziyade, bu kuralların felsefi temellerini anlamaya çalışır. Yeni sistemler önermek daha çok bir etik kuramcısının veya bir ideolojinin işi olabilir, felsefenin genel tanımı bu değildir.
C) İnsanlık tarihinin ahlaki gelişimini kronolojik olarak incelemek: Bu daha çok ahlak tarihinin veya sosyolojinin konusu olabilir. Ahlak felsefesi, tarihsel süreçten yararlansa da, ana odağı kronolojik inceleme değil, kavramsal ve ilkesel sorgulamadır.
D) Farklı kültürlerin ahlaki değerlerini karşılaştırmak ve üstün olanı belirlemek: Ahlak felsefesi, farklı kültürlerin ahlaki değerlerini inceleyebilir ancak amacı "üstün olanı belirlemek" değildir. Bu, ahlaki rölativizm gibi tartışmalara yol açsa da, felsefenin amacı yargılamak değil, anlamaktır.
E) Bireylerin kişisel mutluluğunu sağlamak için pratik yaşam rehberleri sunmak: Bu daha çok kişisel gelişim veya bazı pratik felsefe akımlarının alanı olabilir. Ahlak felsefesi, mutluluk kavramını da sorgular ancak doğrudan pratik rehberler sunmak yerine, mutluluğun ahlaki eylemle ilişkisini teorik düzeyde inceler.
Bu nedenle, ahlak felsefesinin temel amacı, ahlaki eylemi ve onun dayandığı ilkeleri sorgulamaktır.
