Bir atomu taban durumundan daha yüksek enerji seviyelerine uyarmak için farklı yöntemler bulunmaktadır. Bu yöntemler atomun dışarıdan enerji almasını sağlar.
I. Atomları yüksek sıcaklıktaki bir ortama koymak (Termal Uyarılma): Yüksek sıcaklıktaki bir ortamda atomların kinetik enerjileri artar. Bu atomlar birbirleriyle veya ortamdaki diğer atomlarla çarpışarak enerji alışverişinde bulunurlar. Bu çarpışmalar sırasında atomlar enerji alarak uyarılmış enerji seviyelerine geçebilirler. Dolayısıyla, bu bir uyarılma yöntemidir.
II. Atomlara belirli bir kinetik enerjiye sahip elektronlar çarptırmak (Elektron Çarpması ile Uyarılma): Atomlara dışarıdan hızlandırılmış elektronlar çarptırıldığında, bu elektronlar kinetik enerjilerinin bir kısmını atomlara aktarabilir. Eğer çarpan elektronun kinetik enerjisi, atomun bir üst enerji seviyesine çıkması için gerekli enerji farkına eşit veya daha büyükse, atom bu elektronun enerjisini alarak uyarılabilir. Elektronun kinetik enerjisi uyarılma enerjisinden büyükse, elektron enerjisinin bir kısmını vererek yoluna devam eder. Bu da bir uyarılma yöntemidir.
III. Atomlara, enerji seviyeleri arasındaki farka eşit enerjili fotonlar göndermek (Foton Soğurması ile Uyarılma): Bir atomu uyarmak için gönderilen fotonun enerjisi, atomun bulunduğu enerji seviyesi ile uyarılmak istenen enerji seviyesi arasındaki enerji farkına (yani atomun karakteristik enerji seviyeleri arasındaki farka) tam olarak eşit olmalıdır. Eğer fotonun enerjisi bu farka eşitse, atom fotonu soğurarak daha yüksek bir enerji seviyesine uyarılır. Fotonun enerjisi bu farktan az veya fazla ise atom fotonu soğuramaz (iyonlaşma durumu hariç). Bu da bir uyarılma yöntemidir.
Yukarıda açıklanan her üç yöntem de bir atomu uyarmak için kullanılabilir. Bu nedenle doğru seçenek E'dir.
