Boccaccio'nun Decameron adlı eserinde, on genç insanın veba salgınından kaçmak için bir araya gelmesi ve geçirdikleri on gün boyunca anlattıkları hikâyelerden oluşur.
Bu eserin yapısal özelliği aşağıdaki edebi türlerden hangisine en yakındır?
A) Destan
B) Fabl
C) Çerçeve hikâye
D) Trajedi
Boccaccio'nun Decameron adlı eseri, on genç insanın veba salgınından kaçmak için bir araya gelmesini ve bu süreçte birbirlerine anlattıkları hikâyeleri konu alır. Bu yapı, eserin temel özelliğini oluşturur.
Şimdi seçenekleri inceleyelim:
A) Destan: Destanlar, genellikle olağanüstü olayları ve kahramanlıkları anlatan uzun, manzum eserlerdir. Decameron, manzum değil, düzyazı bir eserdir ve kahramanlık teması yerine günlük yaşamdan kesitler sunar. Bu nedenle destan değildir.
B) Fabl: Fabllar, genellikle hayvan karakterler aracılığıyla ahlaki dersler veren kısa hikâyelerdir. Decameron'daki hikâyelerin bazıları ders verici olsa da, eserin genel yapısı fabl değildir ve karakterleri çoğunlukla insanlardır.
C) Çerçeve hikâye: Çerçeve hikâye (veya çerçeve öykü), ana bir hikâyenin (çerçevenin) içine yerleştirilmiş birçok bağımsız hikâyeden oluşan bir edebi yapıdır. Decameron'da, vebadan kaçan on gencin bir araya gelmesi ve her gün hikâye anlatmaları ana çerçeveyi oluşturur. Bu çerçevenin içine de her biri ayrı birer hikâye olan toplam yüz hikâye yerleştirilmiştir. Bu tanım, Decameron'un yapısına birebir uymaktadır.
D) Trajedi: Trajedi, genellikle kahramanın kötü bir sona ulaşmasıyla sonuçlanan, ciddi ve acıklı olayları konu alan bir tiyatro türüdür. Decameron, bir tiyatro eseri değildir ve içerdiği hikâyeler sadece acıklı değil, aynı zamanda komik, erotik ve hicivsel öğeler de barındırır. Bu nedenle trajedi değildir.
Bu açıklamalar ışığında, Decameron'un yapısal özelliği en doğru şekilde "çerçeve hikâye" olarak tanımlanır.
