Postmodernizm, 20. yüzyılın ortalarından itibaren ortaya çıkan ve modernizmin bazı temel kabullerini sorgulayan, hatta reddeden bir sanat ve düşünce akımıdır. Postmodern eserler, genellikle geleneksel anlatı yapılarını bozar, çoklu bakış açılarını sunar ve kesinlikten ziyade belirsizliği, karmaşıklığı ve göreceliği vurgular.
- A) Üstkurmaca tekniği: Üstkurmaca (metafiction), bir eserin kendi kurgusal doğasına dikkat çekmesidir. Yazarın yazma sürecini, karakterlerin kurgusal olduğunu veya hikayenin bir anlatıdan ibaret olduğunu okuyucuya hatırlatması gibi durumlar postmodern eserlerde sıkça görülür. Bu, postmodernizmin temel özelliklerinden biridir.
- B) Metinlerarasılık: Metinlerarasılık, bir metnin başka metinlere (edebi eserler, tarihi olaylar, popüler kültür öğeleri vb.) gönderme yapması, onları alıntılaması, taklit etmesi veya onlarla diyalog kurmasıdır. Postmodernizm, geçmişle ve diğer metinlerle sürekli bir ilişki içindedir ve bu teknikle yeni anlam katmanları oluşturur. Bu da postmodernizmin belirgin bir özelliğidir.
- C) Kesin ve net sonuçlar: Postmodernizm, büyük anlatıları, evrensel doğruları ve mutlak anlamı sorgular. Gerçekliğin parçalı, öznel ve inşa edilmiş olduğunu savunur. Bu nedenle, postmodern bir eserde genellikle belirsizlik, çok anlamlılık ve açık uçluluk hakimdir. Okuyucunun kendi anlamını inşa etmesi beklenir; kesin ve net sonuçlar sunmak, postmodernizmin ruhuna aykırıdır.
- D) İroni ve parodi: İroni ve parodi, postmodern eserlerde sıkça kullanılan eleştirel araçlardır. Geleneksel formları, türleri veya toplumsal değerleri alaya almak, onları tersine çevirmek veya abartmak suretiyle sorgulamak postmodernizmin önemli bir özelliğidir. Bu teknikler aracılığıyla geçmişle ve otoriteyle dalga geçilir.
Yukarıdaki açıklamalara göre, postmodern bir eserde kesin ve net sonuçlar beklemek, bu akımın temel felsefesine terstir. Postmodernizm, belirsizliği, çoklu yorumu ve okuyucunun aktif katılımını teşvik eder.
Cevap C seçeneğidir.
