Yaşlı çınar ağacı, yüzyıllardır bahçenin ortasında duruyor ve etrafındaki olup biten her şeyi izliyordu. Dallarıyla adeta bir dede gibi çocukları kucaklıyor, yapraklarının hışırtısıyla onlara ninniler söylüyordu.
Bu metinde kişileştirme hangi kelimelerle yapılmıştır?
