Eski ev, pencerelerinden içeri sızan her ışığa hüzünle bakıyor, kapısından giren her misafiri derin bir iç çekişle karşılıyordu.
Bu cümlede kişileştirilen varlık hangisidir?
A) Işık
B) Pencere
C) Ev
D) Kapı
Merhaba sevgili öğrenciler!
Bu soruda, bir cümlede hangi varlığın kişileştirildiğini bulmamız isteniyor. Kişileştirme (teşhis), insan dışındaki canlı veya cansız varlıklara insana özgü özellikler, duygular veya davranışlar yükleme sanatıdır. Şimdi cümleyi adım adım inceleyelim:
- Cümle: "Eski ev, pencerelerinden içeri sızan her ışığa hüzünle bakıyor, kapısından giren her misafiri derin bir iç çekişle karşılıyordu."
- Bu cümlede "hüzünle bakmak" ve "derin bir iç çekişle karşılamak" gibi ifadeler görüyoruz.
- "Hüzünle bakmak", bir duyguya sahip olmak ve bu duyguyu bakışlarla ifade etmek demektir. Bu, insana özgü bir davranıştır.
- "Derin bir iç çekişle karşılamak" ise, bir duygu (yorgunluk, bıkkınlık, üzüntü vb.) sonucunda iç çekmek ve birini bu şekilde ağırlamak anlamına gelir. Bu da insana özgü bir tepki ve davranıştır.
- Peki, bu insani özellikleri ve davranışları kim sergiliyor? Cümlede bu eylemleri yapan varlık "eski ev"dir.
- Ev, cansız bir varlık olmasına rağmen, "hüzünle bakma" ve "derin bir iç çekişle karşılama" gibi insani duygular ve tepkilerle donatılmıştır.
- Şimdi seçeneklere bakalım:
- A) Işık: Işık "sızan" olarak belirtilmiş, bu ışığın doğal bir özelliğidir, kişileştirme yoktur.
- B) Pencere: Pencereler ışığın içeri sızdığı yer olarak belirtilmiş, kendileri kişileştirilmemiştir.
- C) Ev: Ev, "hüzünle bakıyor" ve "derin bir iç çekişle karşılıyordu" ifadeleriyle insani duygular ve davranışlar sergilemiştir. Bu, açıkça bir kişileştirmedir.
- D) Kapı: Kapı, misafirlerin girdiği yer olarak belirtilmiş, kendisi kişileştirilmemiştir. Misafiri karşılayan evdir.
Bu durumda, cümlede kişileştirilen varlık "ev"dir.
Cevap C seçeneğidir.
