Sevgili öğrenciler, bu ders notu "Düşünceyi geliştirme yolları" konusunu temel alarak, bir metinde yazarın fikirlerini daha etkili ve anlaşılır kılmak için kullandığı yöntemleri sade bir dille özetlemektedir. Bu notlar sayesinde testlerde karşınıza çıkacak soruları daha kolay çözebileceksiniz.
Bir kavramın veya varlığın ne olduğunu açıklamak için kullanılan yoldur. "Bu nedir?", "Şu kimdir?" sorularına cevap verir. Genellikle "dır, -dir, -tır, -tir" ekleriyle biter.
💡 İpucu: Tanımlama, genellikle metnin başında veya bir kavram ilk kez geçtiğinde kullanılır.
İki farklı varlık, kavram ya da durum arasındaki benzerlikleri veya farklılıkları ortaya koyma yoludur. Üstünlük, eksiklik, benzerlik gibi ilişkiler kurulur.
📝 Örnek: "Şiir, romandan daha yoğundur." (Şiir ve roman karşılaştırılıyor)
Anlatılan soyut bir düşünceyi veya kavramı somutlaştırmak, açıklamak ve inandırıcı kılmak için örnekler verme yoludur. Okuyucunun konuyu zihninde canlandırmasını sağlar.
💡 İpucu: Örnekleme, bir fikrin "nasıl" veya "hangi durumlarda" geçerli olduğunu gösterir.
Bir düşünceyi desteklemek, daha inandırıcı kılmak için alanında uzman, tanınmış bir kişinin sözünü veya yazısını alıntılayarak kullanma yoludur.
⚠️ Dikkat: Örnekleme ile karıştırmayın! Örneklemede yazar kendi örneklerini verirken, tanık göstermede başka birinin sözünü kullanır.
Anlatılan düşünceyi daha somut, kesin ve inandırıcı hale getirmek için istatistiksel bilgiler, anket sonuçları, yüzdeler veya grafikler gibi sayısal değerler kullanma yoludur.
📝 Örnek: "Türkiye'de internet kullanıcılarının %70'i sosyal medyayı aktif olarak kullanıyor."
İki farklı varlık veya kavram arasında ortak bir özellikten yola çıkarak zayıf olanı güçlü olana benzetme yoludur. Anlatımı daha etkileyici ve akılda kalıcı hale getirir.
💡 İpucu: Benzetme, genellikle soyut bir durumu somut bir örnekle açıklamaya yardımcı olur.
Soyut bir kavramı, okuyucunun zihninde daha kolay canlanabilmesi için somut bir varlığa veya duruma benzeterek anlatma yoludur. Genellikle benzetme yoluyla yapılır.
⚠️ Dikkat: Somutlama, benzetmenin özel bir türüdür; benzetmenin amacı her zaman somutlama olmayabilirken, somutlama mutlaka bir benzetme içerir.