Keller Planı'nda öğrenciler nasıl ilerler?
A) Hep birlikte aynı hızda
B) Öğretmenin belirlediği sırayla
C) Kendi hızlarında ve hazır olduklarında
D) Sadece sınavlardan sonra
Keller Planı (Kişiselleştirilmiş Öğretim Sistemi - PSI) Nedir?
Keller Planı, öğrencilerin öğrenme süreçlerini kendi kontrolünde tutmalarını sağlayan, bireyselleştirilmiş bir öğretim yöntemidir. Bu plan, öğrencilerin öğrenme hızları ve stillerindeki farklılıkları göz önünde bulundurarak tasarlanmıştır. Temel amacı, her öğrencinin bir konuyu tam olarak öğrenmeden bir sonraki konuya geçmemesini sağlamaktır.
Bu planın temel özellikleri şunlardır:
- Kendi Hızında İlerleme (Self-Pacing): Öğrenciler, bir konuyu veya üniteyi ne kadar sürede öğreneceklerine kendileri karar verirler. Herkesin öğrenme hızı farklı olduğu için, bu plan her öğrencinin kendi ritmine uygun ilerlemesine olanak tanır. Bir öğrenci hızlı ilerlerken, diğeri daha fazla zamana ihtiyaç duyabilir ve bu durum normal karşılanır.
- Konu Hakimiyeti (Mastery Learning): Bir sonraki üniteye geçebilmek için, öğrencilerin mevcut üniteyi belirli bir başarı seviyesinde (genellikle %90 veya daha yüksek) tamamlamaları gerekir. Bu, sağlam bir bilgi temeli oluşturmayı ve öğrenilenlerin kalıcı olmasını hedefler. Eğer bir öğrenci testi geçemezse, eksiklerini tamamlar ve tekrar test olur.
- Küçük Ünitelere Bölme (Unitization): Ders içeriği, kolayca yönetilebilir küçük ünitelere ayrılır. Her ünitenin sonunda bir değerlendirme (test veya sınav) yapılır.
- Yardımcı Öğretmenler (Proctors): Genellikle, daha önce dersi almış ve başarılı olmuş öğrenciler (proctor'lar), diğer öğrencilere birebir destek ve geri bildirim sağlamak için görevlendirilir. Bu, kişiselleştirilmiş yardımı artırır.
- Motivasyon Amaçlı Dersler (Lectures as Motivation): Geleneksel dersler, bilgi aktarımından ziyade, öğrencileri motive etmek ve genel bir bakış açısı sunmak için kullanılır. Asıl öğrenme materyallerle ve bireysel çalışmayla gerçekleşir.
Şimdi seçenekleri inceleyelim:
- A) Hep birlikte aynı hızda: Bu, geleneksel sınıf ortamının bir özelliğidir ve Keller Planı'nın temel prensibi olan bireysel hıza aykırıdır. Keller Planı'nda her öğrenci kendi hızında ilerler.
- B) Öğretmenin belirlediği sırayla: Öğretmen dersin genel yapısını ve ünitelerin sırasını belirlese de, öğrencilerin bu ünitelerde ilerleme hızı öğretmenin belirlediği tek bir hızda değildir. Her öğrenci kendi hızında ilerler ve bir üniteyi tamamladığında diğerine geçer.
- C) Kendi hızlarında ve hazır olduklarında: Bu, Keller Planı'nın en temel ve ayırt edici özelliğidir. Öğrenciler bir üniteyi tamamladıklarında ve o konuda yeterli bilgiye sahip olduklarını hissettiklerinde (ve bunu bir testle kanıtladıklarında) bir sonraki üniteye geçerler. Bu, bireysel öğrenme farklılıklarına saygı duyan ve her öğrencinin başarılı olmasını hedefleyen bir yaklaşımdır.
- D) Sadece sınavlardan sonra: Sınavlar (veya ünite testleri) ilerlemenin bir parçasıdır, çünkü öğrencinin konuya hakimiyetini gösterir. Ancak ilerleme sadece "sınavdan sonra" değil, "sınavda yeterli başarı gösterip konuya hakim olduktan sonra" gerçekleşir. Önemli olan sınavın kendisi değil, sınavla ölçülen hakimiyettir ve bu hakimiyetin kazanılma hızı öğrenciye bağlıdır.
Bu açıklamalar ışığında, Keller Planı'nda öğrencilerin kendi öğrenme hızlarına göre ilerlediği ve bir sonraki adıma geçmek için mevcut konuya tam olarak hakim olmaları gerektiği açıktır. Bu sayede her öğrenci, öğrenme yolculuğunda kendi ritmini bulur ve sağlam bir bilgi birikimiyle ilerler.
Cevap C seçeneğidir.
