Aşağıdakilerden hangisi, Cumhuriyet Dönemi Türk hikayeciliğinin 1923-1940 yılları arasındaki genel üslup özelliklerinden biri değildir?
A) Toplumcu gerçekçi anlayışın belirginleşmesiMerhaba sevgili öğrenciler, bu soruyu Cumhuriyet Dönemi Türk hikayeciliğinin özelliklerini dikkate alarak adım adım çözelim:
Her bir seçeneği dikkatlice okuyarak, 1923-1940 yılları arasındaki Cumhuriyet Dönemi Türk hikayeciliğinin genel özellikleriyle ne kadar örtüştüğünü değerlendirelim.
A seçeneği "Toplumcu gerçekçi anlayışın belirginleşmesi" diyor. Toplumcu gerçekçilik, daha çok 1930'lardan sonra belirginleşen bir akımdır. 1923-1940 döneminde etkileri olmakla birlikte, bu dönemin *en belirgin* özelliği değildir.
B seçeneği "Bireysel duyarlılıkların ve psikolojik tahlillerin ön planda olması" diyor. Bu özellik, bazı yazarlarda görülebilir ancak dönemin genel eğilimi değildir. Daha çok bireysel konulara eğilen yazarlar da vardı.
C seçeneği "Milli Edebiyat akımının devamı niteliğinde sade bir dil kullanılması" diyor. Cumhuriyetin ilk yıllarında Milli Edebiyat akımının etkisi devam etmiştir ve dil sadeleşmeye devam etmiştir. Bu, dönemin belirgin bir özelliğidir.
D seçeneği "Anadolu'ya yöneliş ve yerel unsurların işlenmesi" diyor. Bu dönemde Anadolu'ya ve Anadolu insanına yönelme önemli bir eğilimdir. Köy ve kasaba yaşamı hikayelerde sıkça işlenmiştir.
E seçeneği "Gözlem ve gerçekçiliğe önem verilmesi" diyor. Bu dönemde hikayelerde gerçekçi gözlemler ve betimlemeler önemli bir yer tutar. Olaylar ve karakterler gerçek hayattan alınmıştır.
A seçeneği, toplumcu gerçekçi anlayışın *belirginleşmesi* ifadesiyle dönemin genel üslup özelliklerini tam olarak yansıtmamaktadır. Diğer seçenekler ise dönemin belirgin özelliklerindendir.
Cevap A seçeneğidir.
