"Yazar, sözcüklerin sihirbazıydı adeta. Her cümlesi, okuyucuyu farklı bir diyara taşıyan bir köprüydü. Kahramanlarının acılarını öyle bir anlatırdı ki, okuyucu kendi acısını unuturdu. Mutluluklarını anlattığında ise dünya, en parlak renklerine bürünürdü. Onun kaleminden çıkan her harf, bir duygu fırtınası yaratırdı. Kelimeler, onun elinde birer canavara dönüşür, okuyucunun ruhuna işlerdi."
Bu metinde yazarın anlatım gücünü belirtmek amacıyla aşağıdaki edebi sanatlardan hangisi kullanılmamıştır?
A) Teşbih (Benzetme)
B) Mübalağa (Abartma)
C) İstiare (Eğretileme)
D) Teşhis (Kişileştirme)
E) Tecahül-i Ârif (Bilmezden Gelme)
