Mezopotamya ve Mısır medeniyetlerinde, din adamları genellikle bilimsel bilginin koruyucusu ve geliştiricisi konumundaydı. Tapınaklar, aynı zamanda birer eğitim ve araştırma merkezi işlevi görmekteydi.
Bu durum, Eski Çağ'da bilim ve inanç arasındaki ilişki hakkında aşağıdaki yargılardan hangisini doğrular?
A) Bilimsel gelişmelerin dinî dogmaları tamamen ortadan kaldırdığını.
B) Din adamlarının bilimsel gelişmeleri her zaman engellediğini.
C) İnançların bilimsel araştırmalar için bir motivasyon kaynağı olabildiğini.
D) Bilim ve dinin birbirinden tamamen bağımsız alanlar olarak geliştiğini.
E) Bilimsel bilginin sadece din adamlarının tekelinde olduğunu.
