Osmanlı Devleti'nin 19. yüzyıldaki dış politikası, Avrupa devletleri arasındaki dengeyi kendi lehine kullanma çabalarıyla şekillenmiştir. Ancak bu denge politikası, devletin dış tehditlerden tamamen kurtulmasını sağlayamamış, aksine yeni sorunlara yol açmıştır.
Aşağıdakilerden hangisi, Osmanlı Devleti'nin siyasi varlığına yönelik dış tehditlerin genel özelliklerinden biri değildir?
A) Milliyetçilik akımının Osmanlı topraklarında yayılmasına destek olmaları
B) Osmanlı'nın iç işlerine karışma bahanesi olarak azınlık haklarını kullanmaları
C) Osmanlı topraklarını kendi aralarında paylaşma eğiliminde olmaları
D) Osmanlı Devleti'nin modernleşme çabalarını destekleyerek güçlenmesini sağlamaları
E) Boğazlar ve Ortadoğu gibi stratejik bölgeler üzerinde çıkar çatışması yaşamaları